zespołu, w co nikt nie został uszkodzony. Morozow się do nich, a ich zeznania przypieczętowały wszystko. Pierwszą była 78-letnia Sofia Lebiediewa z Moskwy. Schwytana w 1943 roku w wieku 21 lat, została oskarżona o przestępstwo partyjne. Była zabrana do nielegalnej fabryki i przetrzymywana tam przez osiem miesięcy. Kiedy Morozow pokazała swoją stronę zeszytów, zaczęła drżeć.
„Pamiętam ten rozkaz” – inteligentny, bezpieczny na notatki. „Austinhinkin, zdejmij ubranie i uklęknij.
Opowiadała o zbiornikach z lodowatą wodą, zastrzykach, zabieraniu kobiet, których nigdy nie zabrakło. Potem powiedział coś, co poruszyło Morozowa.
„Najgorszy nie był ból. Najgorsza była, że nikt się o nas nie troszczy, że nie istnieje dla świata, że jesteśmyniczym”.
Sophia opowiada, jak kobiety są stosowane w przypadku stosowania, jak szeptały skargi w ciemności, jak…
Dzielili się skąpymi racjami spleśniałego bólu, rozdawanymi raz dziennie. Czy skomentuje trzymane przez jedną z ich rąk, gdy wyprowadza, że może już nigdy nie wystąpić? Te podzielone akty solidarności
Comments