ta jest jednak długa i żmudna, ponieważ w czasie kobiety te nie są zagrożone i łatwo je wymazać z historii. Ich odnalezienie jest praktycznie niemożliwe.
Studenci historii na Uniwersytecie Moskiewskim stworzyli cyfrowy projekt o nazwie „Zapomniane głosy Smoleńska”. Gromadzą wirtualne, digitalizują dokumenty i archiwum online. Skotaktowali się z rodzinami w Rosji, na Białorusi i Ukrainie. Znaleźli listy dotyczące kobiet na krótko przed ich aresztowaniem, fotografia, akt urodzenia i urodzenia. Małe fragmenty życia przed horrorem. Jeden ze studentów, Aleksiej Kuzniecow, poświęcił swoją pracę doktorską Obozowi Medycznemu nr 23. Poświęcił pięć lat na badaniach w archiwach wojskowych Niemiec, Francji i Polski. Szukał Niemców. Nigdy im się nie udało. Odkrył jednak, że Obóz Medyczny nr 23 nie był odosobnionym miejscem, że istnieje inne miejsce, inne tajne laboratoria, inne zaginione kobiety. Skala tych zbrodni była o wiele większa, niż ktoś, kto mógł sobie zabić.
W swoim rozprawie Kuzniecow pisze: „To, co odnosi się do
Comments